Vísir Fréttir Lífið Íþróttir Viðskipti Sjónvarp Útvarp Fréttablaðið
BlogCentral.is Innskráning Nýskráning

Hér blogga ég um það sem ég vil

...þegar ég vil

29.10.2011 22:10:25 / Guðrún

Þokkalegt

Í dag á frumburðurinn minn afmæli. man þokkalega vel eftir því þegar hann fæddist. Ein besta lýsing sem ég get gefið á þeirri fæðingu, er að það var svipað og að reyna að skíta fataskáp. Ekki að ég hafi haft reynslu í því, en þegar ég heyrði eina lýsa sinni fyrstu fæðingu svona, þá skildi ég alveg hvað hún átti við 8)
Eigið góða skápalausa daga:d

» 3 hafa sagt sína skoðun

19.08.2010 11:50:58 / Guðrún

Heimur hinnar heimavinnandi húsmóður

Já daginn!

Ákvað að skrifa  ykkur og tjá huga minn. Er þessa dagana í hlutverki hinnar heimavinnandihúsmóður og það er misbrjálað að gera hjá minni. Það bjargar heilmiklu þessa daga að hafa mömmu í heimsókn. Betra að æfa sig í hlutverkinu þegar hún er hér.
Í gær ákvað ég að gleðja hana og baka handa henni íslenskt rúgbrauð því henni þykir danskt rúgbrauð verulega lítið gott. Rúgbrauðsilmurinn lá hér í húsinu frá morgunnstund og kitlaði bragðlaukana. Ég sá fyrir mér rúgbrauð með smjöri og osti. Jafnvel síld, egg og rúgbrauð í köldmatinn. Umm... Mamma var að vonum ánægð með þessa framtakssemi mína og hefur án efa hugsað sér gott til rúgbrauðsbitanns.

Nú er það þannig að það þykir kostur hjá húsmóður að spara í heimilishaldinu og því meira semhúsmóðir sparar, því betri húsmóðir er hún, skilst mér. Ég vil gjarnan ná smá árangri á þessu sviði. Væri gott að vera góður í einhverju. Því ákvað ég í fyrrakvöld að taka úr frysti 2 frosnar súrmjólkurfernur og nota aðra í rúgbrauðið og hina í kleinur. Ég hef nú stundum gert rúgbrauð en misjafnt er hvaða uppskrift ég nota. Síðast var ég með uppskriftina hennar Fjólu frænku, í henni var súrmjólk. Sú uppskrift er verulega stór, svo ég ákvað, með tilliti tilfjölda heimilisfólks, að nota aðra uppskrift öllu minni. Þóttist muna uppskriftina nokkurn veginn og henti í hana því sem við átti, þar á meðal 1 líter af súrmjólk. Lét þetta hnoðast í vélinni og las uppskriftina yfir. . .
Já einmitt. Allt komið í skálina og þá fyrst les ég uppskiftina. Sá þá að í henni var nær eingöngu gert ráð fyrir vatni sem vöka. Ég ákvað að fara ekki í panik hinnar smámunasömu húsmóður, ákvað að með súrmjólk yrði rúgbrauðið bara betra.
Rúgbrauðsdeigið var svo, að vanda sett í svartann steikarpott og inn í ofn á 100°. Þarna átti það að vera í 12 tíma. Eftir að hafa haft brauðið í ofninum í 6 klukkutíma, var ég farin að sakna þess og ákvað að kíkja smá á það. Það var víst eins gott. Í svarta steikarpottinum lá rúgbrauðslitaður flatur steinn. Já, grótharður og vonlaust að ná honum úr pottinum! Eyðilagði næstum uppáhalds eldhúshnífinn við að reyna að losa brauðómyndina úr pottinum. Ég reyndi allt sem mér datt í hug til að losa hnullunginn úr pottinum. Ekkert virkaði en sennilega hafa upphandleggvöðvar mínir fengið þarna góða æfingu sem og þolinmæði mín.
Þegar mamma sá brauðið í pottinum spurði hún: Hvað er þetta? Váááá, hvað mig langaði ekki að svara. Ég neyddist til að segja henni hvað væri og sagði henni í leiðinni að ég væri engann veginn gerð til að spara. Það lægi ekki fyrir mér og nú væri því lokið.
Einhvern veginn finnst mér eins og mamma haldi að ég kunni bara ekki að baka íslenskt rúgbrauð, því hún gottir út í annað og ljómar í framan annað slagið og kemur svo með ábendingar um hvernig ég geti losað brauðið úr pottinum. Já takk mamma. Maður er að sjálfsögðu verulega móttækilegur fyrir góð ráð, þegar maður stendur mitt í niðurlægingu sinni. Ákvað svo að vera skynsöm og hlusta á hana. Hún sagði: Láttu bara renna vatn á brauðið. Voðalega fyndin. Ég hugsaði: Ok betra seint en aldrei. Henti pottinum í vaskinn og lét vöntunarvatnið renna yfir rúgbrauðssteininn. Þarna lá þetta og blotnaði svona líka yndislega upp.  Nú gat ég losað rúgbrauðsteininn sem breyttst hafði í ógeð í vaskinn. Þarna lá þetta rúgbrauðsógeð í vaskinum þegar Billi kom heim. Hann missti að sjálfsögðu augun ofan í vaskinn og vildi endilega fá að vita hvaða skrímsli væri í vaskinum. . .
Ég get í alvöru ekki séð að það borgi sig að spara eftir þessa reynslu.
Hvenær ég baka rúgbrauð næst er óvíst.
Eiginlega dró þetta sparnaðarslys svo úr sjálfsöryggi mínu, að ég held að mér væri betur borgið í vinnu á skemmtilegum vinnustað en að vera hér heima í hlutverki hinnar heimavinnandihúsmóður sem virðist fara mér úr hendi eins og hryðjuverkamanni.
Megi almættið vera með mér og gefa að ég fái vinnu og geti látið af þessu heimavinnandisparnaðarhúsmóðurhlutverki, sem fer mér svona illa.


» 20 hafa sagt sína skoðun

17.08.2010 21:07:44 / Guðrún

Járnkerlingar og karlar

Um síðustu helgi fór fram ofurmannakeppnin Challenge Copenhagen.
Í þessari keppni tóku þátt 17 Íslendingar. Af þessum 17 Íslengingum voru 3 konur. Að taka þátt í svona keppni er enginn barnamatur. Undirbúningurinn er rosalegur og keppnin enn rosalegri.
Það eru því engir aukvisar sem mæta til svona keppni.
Mér fannst alveg frábært að sjá að 3 íslenskar konur mættu til leiks. Varð svo stolt fyrir hönd hennar Bibbu minnar, sem ruddi leiðina. Bibba varð fyrst íslenskra kvenna til að klára svona Járnkarla/kerlinga keppni. Við sem höfum fylgst með ferli Bibbu vitum hversu mikið afrek það var. Bibba sem var bara ekkert fyrir íþróttir á sínum yngri árum, ákvað að taka ábyrgð á eigin lífi og heilsu, þegar krankleiki og þolleysi bankaði upp á hjá henni. Hún gerði það svo glæsilega og til svo mikillar fyrirmyndar að annað eins hef ég ekki séð. Með gjörðum sínum hefur Bibba verið stórkostleg fyrirmynd margra kvenna og karla. Hún er óspör á að hjálpa og ráðleggja fólki. Lítillæti hennar er algert þegar kemur að afrekum hennar.

Mín skoðun er sú að Bibba okkar hafi með sínum afrekum breytt viðhorfi fjölmargra kvenna í þá átt, að fyrst hún gat, þá get ég líka. Það er frábært.
Ég hvet þig sem þetta lest og finnst þig vanta getu eða nennu til að taka á þínum málum að feta í fótspor Bibbu og taka ábyrgð á eigin heilsu, með því að taka á lífstíl þínum og hreyfa þig.

Þú þarft ekki að setja markmiðið þar sem þú situr í sófanum á Jarnkarlinn. Það væri alveg frábært hjá þér að byrja á smáum skrefum og ráða við þau. Taka skrefin hæfileg, svo þú gefist ekki upp. Standa upp ef þú dettur og bíta á jaxlinn ef þetta er erfitt.

Gangi þér vel!

» 25 hafa sagt sína skoðun

15.08.2010 09:28:38 / Guðrún

Júdasar þessa heims

Frásögnin af "Síðustu Kvöldmáltiðinni" segir okkur frá svikum Júdasar við Krist. Kristur taldi hann einn af vinum sínum en með gjörðum sínum afsannaði Júdas það. Júdas sá tækifæri í að svíkja Krist og nýtti sér það. Það  liggur veikleiki í hverri sál. Hver sá veikleiki er er misjafnt. Hjá Júdsi var það ágirndin. Það er sterk girnd. Birtist víða í mörgum formum.

Það er  erfitt að verjast "Júdösunum" í umhverfi okkar. Því ættum við að vera betri en Kristur til að átta okkur? Kristur var fullur af kærleika og trausti til lífsins þrátt fyrir að eiga óvildarmenn. Þannig verður það líka að vera. Það er ekki hægt að fara í gegnum lífið með vantrú og vantraust á allt og alla. Jú, reyndar er það  hægt, en er það ekki sólundun á gleði og hamingju að fara í gegnum lífið með það viðhorf. 

Í kringum okkur er fullt af fólki og engin ástæða til að vantreysta öllum. Það er svo hrikalega niðurdrepandi viðhorf. 

Að koma fram við aðra eins og maður vill að aðrir komi fram við sig er ágætur útgangspunktur í samskiptum. Þetta hljómar kannski einfalt en þannig er það samt ekki. Samskipti geta verið með svo margvíslegum hætti. En ákveðnar línur geta gilt í atferli manns við ákveðnar aðstæður. 

Þegar ég á viðskipti við fólk, reikna ég ekki með að það ættli að féfletta mig eða hafa af mér. Það þýðir samt ekki að ég þurfi ekki að vera á varðbergi. Reynslan hefur kennt mér að það er frekar barnalegt viðhorf eða ábyrgðarlaust. 

Í nokkurn tíma hef ég haft bílinn minn til sölu á netinu. Það hefur verið lærdómsríkt. Undir lok þess að auglýsingin rennur út stoppar ekki síminn hjá mér. Í símanum eru "synir Muhameds" sem bjóðast til að kaupa bílinn á 1/3 af kaupverði. Það hvarflar að mér að þeir haldi að ég sé orðin örvæntingafull um að losna við bílinn og sé með þessum hætti tilbúnir að "hjálpa" mér. Þörf mín fyrir að selja bíllinn er ekki slík. Meira byggð á því viðhorfi að okkur finnst við ekki þurfa tvo bíla. Danirnr hafa aðeins annað atferli. Þeir senda meil þar sem "Lone" skrifar að hún sé tilbúin að kaupa bílinn strax, ég þurfi að svara NÚNA. Voða pressa og læti. Svo þegar haft er samband við "Lone" kemur í ljós að hún man bara ekkert eftir að hafa sent þetta tilboð. Þrátt fyrir þessa reynslu ákvað ég um daginn að framlengja netauglýsingunni. Maður getur ekki búist við því versta af öllum. Einhverstaðar þarna úti hlýtur að vera fólk sem sem vantar góðan bíl fyrir sanngjarnt verð. Sanngjarnt á báða bóga. Ég lagði auglýsinguna aðeins til með því að setja inn myndir. Hafði ekki gert það í fyrri auglýsingu þar sem mig vantaði tölvuna mína. Ég fékk strax viðbrögð við auglýsingunni. Kurteislegt sms á ensku, þar sem ég var spurð hvort ég gætti sent upplýsingar um bílinn í meili sem gefið var upp. Það gerði ég samviskusamlega. Svo kom svar frá honum Jeremy. Hann hafði mikinn áhuga á bílnum. Hann gæti því miður ekki komið sjálfur því hann væri vélstjóri á skipi sem nú sigldi í Panama. Hann vildi ganga frá viðskiptunum og láta sækja bílinn  til mín. Hann myndi hafa samband við þá aðila og ég þyrfti því að vera heima á þeim tíma. 

Han bað um PayPal netfangið mitt og ég sendi það.

Þegar það var gert kom kom fljótlega staðfesting frá PayPal að þeir væru með á biðreikningi upphæð sem var 5 þús hærri en ásett verð á bílinn. Vægast sagt skrítið fannst mér. Skömmu seinna kemur mail frá vini vorum Jeremy. Hann lýsir yfir ánægju sinni yfir að eiga þessi viðskipti við mig. Bréfið er nú lengra og orðalag allt með  öðrum hætti en áður. Í staumi orðagleðiflóðs les ég að hann hafi lagt 5 þús meira inn á reikninginn minn því hann viliji biðja mig að hafa samband við fulltrúa sinn hjá Western Union og greiða honum 5 þús. Þær eigi hann að nota til að borga þjónustufyrirtækinu sem á að sækja bílinn. Hér staldra ég við. Hér fer fyrir alvöru að bera á vantrausti í garð náunganns. Eftir smá umhugsun sendi ég vini mínum Jeremy bréf. Þar segi ég honum að þrátt fyrir hans miklu gleði yfir að eiga viðskipti við hann, þá sjái ég mér ekki fært að verða við þessari beiðni hans um að leggja út fyrir hann 5 þús. Það hafi ekki verið um það samið og þessu verði hann að ganga frá sjálfur. Hér átti ég von á að vinur vor Jeremy, sæi að nú kæmist hann ekki lengra. Að ég væri búin að sjá í gegnum plottið hans og ætlaði ekki að verða fórnarlamb. En nei! Vinur vor Jeremy telur sig enn vera vin minn og hefur sent mér mail þar sem hann bendir mér á að hann sé búin að borga mér þessa peninga og því verði ég að liðsinna honum með þetta. Ég valdi að skrifa ykkur hér, frekar en svara vini vorum Jeremy. Hann fær meil seinna. Þarf að hugsa svarið betur. 

Einhvern veginn finnst mér þetta lykta af "Júdasi"

» 16 hafa sagt sína skoðun

04.08.2010 05:14:19 / Guðrún

Pabbi

Í dag hefði hann elsku pabbi minn orðið 78 ára. Því langar mig að minnast hans hér í dag.

Hann pabbi var maðurinn hennar mömmu, faðir minn og systkyna minna þriggja. Hann var eldri sonur afa og ömmu. Hann var máttarstólpi í mínu lífi.

Ég var alla tíð mjög stolt af honum pabba. Hann var svo traustur og góður. Pabbi var einstaklega fallegur maður. Hann var rólegur að eðilsfari en afkastamikill í vinnu. Hann vann mikið, en það kom ekki í veg fyrir að hann gæfi sér tíma fyrir okkur börnin sín. Sérstaklega eru mér minnisstæðir sunnudagarnir þegar við eldri systrurnar vorum litlar. Þá fékk mamma frí og við fórum með pabba í bíltúr. Það var frábært. Hann var ólatur að sýna okkur staði í og við Reykjavík. Kenndi okkur að meta náttúruna og umhverfið. Hann fór með okkur í heimsókn til ættingja sinna og kenndi okkur þannig að styrkja, virða og meta fjölskyldu- og ættarbönd.

Að byggja upp og hlúa að eru orð sem lýsa pabba. Þau eru ófá húsin sem hann kom að bygginu við. Handverk hans var alltaf vandað og sérstaklega til þess tekið. Hann byggði upp heimili fyrir okkur og þar var allt unnið af alúð. Pabbi var aldrei einn í því sem hann gerði, hann hafði mömmu með sér. Þess vegna er það svo minnisstætt eina skipið sem hann gerði það ekki. Þá fór hann og keypti nýjan bíl fyrir fjölskylduna. Honum hefur eflaust verið umhugað um að hafa bílinn sem hann notaði fyrir okkur í lagi og fundist það aðalatriðið. Mamma var aftur á móti ekki sátt við að vera ekki höfð með í ráðum, þó hún væri bílprófslaus. Þessi mistök gerði hann ekki aftur. Saman byggðu pabbi og mamma upp sannkallaðan unaðsreit fyrir fjölskylduna á skika úr landi afa og ömmu. Þar var unnið af miklum áhuga og natni við að byggja upp bústað og hafa hann sem bestann. Gróðursetja tré til skjóls ogprýði. Öllu var haldið vel við og gætt að hverri plöntu með alúð. 

Pabbi var góð fyrirmynd að heilbrigðu líferni. Hann stundaði frjálsar íþróttir og glímu á yngri árum en varð að hætta keppni í þeirri grein vegna meiðsla í hné. Hann var sundmaður góður og hafði almennt gaman af íþróttum. Það smitaði okkur systkynin. 

Samheldi pabba og mömmu hefur einnig verið ómetanlegt veganesti fyrir okkur. 

Pabbi sem alltaf var svo hraustur, hlaut þau örlög að verða langlegu sjúklingur sín síðustu æviár. Þessi fyrrum hrausti maður varð fangi í eigin líkama. Líkama sem hann fór vel með alla tíð . Það var bara ekki nóg. Það veit engin ævina fyrr en öll er. Hann varð bundinn hjólastól. Öll hreyfifærni þessa fyrrum íþrótta- og vinnusama manns uppurinn. Pabbi stóð ekki einn í veikindum sínum, hann hafði hana mömmu. Hún var stoð hans og stytta í þessu langa og erfiða vekindaferli. Sú sem sá um að allt gengi sem best miðað við þær aðstæður sem upp voru komnar. Hún sinnti honum af mikilli natni og næmni. Það er og verður ómetanlegt. Mamma þekkti þarfir hans út í ystu æsar. Já, hún mamma var konan hans pabba. Hún fylgdi honum í gegnum lífið í blíðu og stríðu. Hún var gæfan hans pabba. 

Elsku pabbi, ég vil enn einu sinni þakka þér fyrir allt það góða og fagra sem þú færðir inn í líf okkar fjölskyldunnar þinnar. Fyrir allar yndislegu minningarnar sem eru tengdar þér. Fyrir að vera sá sem þú varst. 

Minningin um þig lifir.


» 27 hafa sagt sína skoðun

16.04.2010 05:26:12 / Guðrún

Síðasta flug til Íslans


Já en síðasta flug til Íslands fer þann 6. Ætlar þú þá í gegnum London?
Ég horfði á manninn sem ég þekkti ekkert. Hafði bara fyrir tilviljun sett sig við næsta borð. Stödd í Langtíburtísólinni landi, leið mér undarlega við að heyra þessi orð ókunna mannsins. Fékk hryllingstilfinningu. Sá fyrir mér að nú færi síðasta flugvélinn til Íslands og síðan yrði "hurðinni" lokað á umheimin, lyklinum kastað og landið læst til ómældrar framtíðar. Óhugnaðartilfinningin sem orð mannsinns ollu mér hefur komið upp í huga mér annað slagið síðan þetta samtal okkar átti sér stað. Auðvitað var þetta fáránleg tilfinning. Landinu verður ekki lokað. Flugsamgöngur munu ekki leggjast niður hvað sem á dynur vegna "Hrunsins".

Í dag er landið mitt lokað. Ástæðan er önnur en ég hélt þegar ég talaði við ókunna manninn. Ástæðan er öflugri og óstýranlegri en sú ástæða sem mér fannst þá líklegust til að loka landinu mínu
.



» 0 hafa sagt sína skoðun

27.12.2009 12:28:35 / Guðrún

Kærleikurinn

» 16 hafa sagt sína skoðun

13.12.2009 22:46:48 / Guðrún

Spurt er:

Leyfir íslenska Stjórnarskráin að íslenskum ríkisborgurum sé mismunað eftir búsetu?

» 16 hafa sagt sína skoðun

17.09.2009 05:35:09 / Guðrún

Haustveðrið mitt :)


» 23 hafa sagt sína skoðun

15.08.2009 17:34:09 / Guðrún

Brúðkaup


Í dag gekk frændi okkar og vinur,
Kjartan Aðalbjörnsson
að eiga unnustu sína
Ólöfu Helgu Þorsteinsdóttur.

Við óskum þeim hjartanlega til hamingju
með þennan áfanga í lífi sínu
og vonum
að hjónaband þeirra
verði þeim farsælt og hamingjuríkt.


Til gamans látum við flakka með smá vísu til brúðhjónanna.


Eftir kjag inn kirkjugólf,
klukkan níu fóru að hátta,
vöknuðu aftur tíu og tólf.
tvö, fjögur sex og átta.

Kær kveðja,

Billi og Guðrún
í Sönderborg

» 16 hafa sagt sína skoðun

15.08.2009 09:13:43 / Guðrún

Afmælisbarn dagsins :)


Elsku Eyþór Logi
hjartanlega til hamingju með
14 ára afmælisdaginn!!!






Kær kveðja frá okkur í Humlehaven

» 23 hafa sagt sína skoðun

20.07.2009 20:29:58 / Guðrún

Í tilefni dagsins...

Í tilefni dagsins á Steini mágur samúð mína. Árin rigna yfir hann eins og enginn sé morgunndagurinn. Strákurinn, enn ungur í anda en með þungann árafjölda sem bara bætist við. . .
Hver á svona skilið á þessum síðustu og verstu tímum?


» 21 hafa sagt sína skoðun

12.07.2009 07:23:21 / Guðrún

Fyrir 20 árum

Fyrir 20 árum vorum við stödd á ættarmóti í Ólafsfirði. Það voru afkomendur Jóhannesar J. J. Jónssonar og Guðbrandínu Rannveigar Pálsdóttur frá Ósbrekkukoti. Það var alltaf gaman á þessum ættarmótum. Skemmtilegt að hitta ættingjana, kynnast smá og eiga góðar stundir. Þetta ættarmót var fyrir okkur aðeins öðruvísi en áður því Fjóla systir var ekki með. Hún var nefnilega ófrísk og farið að nálgast væntanlegann fæðingardag. Þótti ekki ráðlegt að hún færi auk þess að vera með 2 lítil börn. Þriðja barnið var væntanlegt um tveimur vikum seinna. En þannig fór það nú ekki því snótin sem hún gekk með fæddist þennan dag fyrir 20 árum. Já við vorum öll ríkari eftir það. Yndisleg frænka bættist í hópinn. Gleðigjafi og dugnaðarforkur.

Elsku Margrét,
hjartanlega til hamingju með
20 ára afmælisdaginn þinn.

gæfan fylgi þér um ókomin ár.

Kær kveðja
frá okkur
í
Humlehaven


» 15 hafa sagt sína skoðun

09.07.2009 08:03:14 / Guðrún

Til hamingju með daginn!!!

Í dag er það krúttmolinn hún litla systir mín sem á afmæli. Þessi elskulega systir er búin að vera yndislegur hluti af lífi mínu í 43 ár í dag.
Man svo vel eftir deginum þegar hún fæddist. Man þegar pabbi sagði okkur frá því að nú ættum við nýfætt systkyni, litla systir.
Man þegar við sáum hana í fyrsta skipti, Fjóla og ég. Fórum með pabba í heimsókn niður á Fæðingarheimilið á Eiríksgötu. Höfðum aldrei komið þar áður. Sáum mömmu í sjúkrarúminu og litlu nýju systur okkar í glervöggu. Ósköp litla en samt ekki, með kolsvartann kolinn. Svo mikið hár, á litlu barni. Hún var bara fallegust, hún var líka alger krúttmoli. Það var gangur í þessari stelpu. Hún elskaði matinn sinn en átti samt til að sofna ofan í matardiskinn sinn. Lék sér gjarnan að pottum og pönnum í eldhúsinu hjá mömmu. Það var alltaf eitthvað að gerast hjá þessari stelpu. Svarti kollurinn hennar vakti athygli. Man eftir Kínverskri sýningu á Kjarvalstöðum. Kínverjarnir þurftu allir að fá að klappa henni á kollinn yfir sig hrifnir af því að sjá svona blásvartann koll á Íslandi :)  Man þegar hún þurfti að fara á sjúkrahús þegar hún var um 2ja ára. gömul Þá var annað viðhorf en nú. Hún var þar ein, við máttum sjá hana í gegnum glugga á ganghurð. Hún grenjaði á okkur og við grétum inn í okkur og úr augum okkar láku tár. Tár sem leka auðveldlega þegar hugsað er til baka um þessa skelfilegu upplifun lítillar snótar sem var veik og mátti ekki hitta fjölskylduna sína. Ekki snerta hana, ekki knúsa. Hryllingur að þetta var svona.
En hún fékk bata og kom heim og hélt áfram að hafa mikið að gera. Var í handbolta og fótbolta. Stundum fannst mér að hún hefði næga orku til að grafa skurði eftir annasama daga. Stína sprengja. Alltaf svo dugleg og alger krúttmoli.
Núna er þessi elskulega systir mín fullorðin kona sem á 3 yndisleg börn sem öll eru full af orku og framkvæmdagleði. Yndislegt að sjá það.
Ég elska þau öll.



Elsku Stína mín,
hjartanlega til hamingju
með afmælisdaginn þinn.

Þú ert í huga mér í dag sem aðra daga.
Elska þig svo óendanlega mikið.
Megi afmælisdagurinn þinn verða þér góður.

Kær kveðja,
stóra



» 23 hafa sagt sína skoðun

30.06.2009 19:20:07 / Guðrún

The driver ;)

Eins og ég "hótaði" í síðasta bloggi þá set ég hér inn nokkrar myndir frá seinni hluta trukkaferðarinnar í síðustu viku. Að fara í svona trukkaferð er upplifun og maður sér ýmislegt á annan máta. Sem fagmaður í akstri verður maður auðvitað að leggja sitt af mörkum í umferðinni en það fer ekki hjá því að sumt vekti enn frekar furðu manns þegar maður er komin á svona stórt ökutæki

júní 251

Leið okkar lá meðal annars í gegnum Ebeltoft.
Þar var verið að undirbúa bæjarhátíð og mikið í gangi.

 

júní 256

Þar var líka þessi flotta skúta.
Samt ekki skútan okkar Billa né heldur Möggu og Hinna.
Mér finnst svona gamlar skútur algert ævintýri og elska að sjá þær út á sjó.

 

júní 280

Þetta er eitt af því sem stingur sterkt í augað þegar maður ekur á trukk.
Þessum fannst greinilega í lagi að leggja stórum traktor með kerru í vegabrúnina rétt við umferðareyju.

 

júní 321

Í Grenaa biðum við eftir ferju í 7 klukkutíma.

 

júní 325

Bíll við bíl í löngum röðum.

 

 júní 313

Billi sá um kvöldmatinn þetta kvöldið

 

júní 328

Það er ekki mikið pláss í þessum ferjum.

 

júní 304

Það eru líka krúttleg hús í DK

 

júní 309

Ég elska að horfa yfir grósku mikla akra

 

júní 345

...og af því að heima er best, þá setti ég rassinn í bílstjórastólinn á fimmtudagskvöldinu þegar Billi minn, var búinn með ökutímann sinn þann daginn.

Galvösk ók ég bíltítlunni, sem vó tæp 50 tonn heim eftir hraðbraut og sveitavegum.

Gegnum hringtorg og yfir brýr.

Home sweet home

 

Já og  þarf ég að taka það fram að ég hafði aldrei ekið þessari beinskiptu títlu áður?

 


» 3 hafa sagt sína skoðun

Síður: 1 2 3 ... 44
Dagsetning
28. janúar 2012
Heimsóknir
Í dag:  61  Alls: 155651
Klukkan
Aðalvalmynd
Bloggarar
Herbalife
Danmörk
Ísland
Pólland
Áhugavert:
Myndir
Párið
Hjól
Gamalt blogg