Skellti sæti undur afturendann og fór með mínum í bíltúr í síðustu viku.
Gaman að sitja hærra en venjulega og sjá vötn og landslag sem ekki sést á fólksbílum 
Leiðir
okkar lágu víða. Á hraðbrautum DK og SE, með ferjum milli landa og
innan DK, yfir brýr og í undirgöng, inn í stóra og litla bæi. Eftir
sveitavegum hér og þar.
Að sjálfsögðu var öll tækni með í ferðinni og konan online.
Mikilvægt að fylgjast með fréttum og "bulla smá" á netinu við ættingja og vini.
Ekki minni snilld að geta notað þessa tækni til að skoða leiðir sem á að fara.
Nú
erum við komin með Flakkaranet og því má líka fara að búast við bloggi
frá konunni þar sem hún siglir fyrir seglum á Flensborgarfirði í
glampandi sól og helst smá roki.
Já stundum er rokið gott og stundum ekki.
Mættum þessum bíl á hraðbraut á Skáni.
Held helst að þetta hafi verið Hans og Gréta á ferðinni
því aftur úr bílnum láku kornmolar.
Það eru engin fjöll á Skáni
Svíar eru með sveitavegi sem eru eiginlega ein og hálf braut.
Mér fannst þetta alger snilld þangað til við lentum á eftir þessum sænsk númeraða flutningabíl.
Hann
ók alltaf á heilu akreininni og safnaði þvílíkt af bílum fyrir aftan
sig og olli þar með hættulegum framúr akstri þeirra er hraðar máttu
aka.
Litli sendibíllin var voða almennilegur eftir að hann hafði tekið fram úr þessum "bíltappa" og
var með sýnikennslu fyrir "tappabílstjórann". Sú kennsla bar ekki árangur 
Hér er dæmi um annan "tappabílstjóra".
Þessum fannst það rétta leiðin að velja hraðbrautina
fyrir gamla, lélega bílinn með lúnu kerrunna.
Þrátt fyrir léttaflutning (einangrunarull) komst kappinn ekki hraðar en 60 km.
Bara ef þið eruð ekki viss, þá velur maður sveitavegi í svona tilvikum.
Viðvörun við hjólastíg.
Skemmtilegt að sjá að viðvörunar merkin í Se eru rauð og gul eins og á Ísl.
Krúttlegt sænskt býli sem liggur við hraðbrautina.
Farmurinn þarf ekki að fylla mikið til að vigta mikið.
Meira af ferðalagi mínu í næsta bloggi.
Þangað til, lifið heil!
